24 Julai

Kadiri ugonjwa wa uraibu ulivyoendelea katika maisha yetu, nafsi zetu za Kweli zilionekana kutoweka. Tabia zetu zilipata mabadiliko mabaya kwa kiwango cha kina. Uraibu ulitupeleka mahali ambapo hatujawahi kwenda hapo awali.

Kutumia dawa, kwa wengi wetu ilikuwa kazi ya saa ishirini na nne. Tu kupata, kutumia na kutafuta njia na njia za kutumia zaidi, ilikuwa mzunguko wa uharibifu. Wakati huo hatukuwa na chaguo; tulilazimika kutumia.

Tulikuwa katika mikono ya nguvu ya uharibifu, yenye nguvu ya kifo. Kasoro zetu za tabia zilikuwa zana zilizotuwezesha kutumia dawa. Tulivaa barakoa nyingi ili kudanganya watu, mahali na vitu ili kufanya uraibu wetu uwezekane.

Wengi wetu hata tulivunja baadhi, ikiwa sio zote, za imani na maadili yetu binafsi. Hatukuwa sisi wenyewe, tulikuwa zaidi ya ugonjwa katika mazoea yetu.

Tunaishi kutumia na kutumia kuishi. Kujidharau kwetu na kutokuwa na usalama kulikuwa moja ya sababu tulizochukua mwanzoni. Baada ya kufika Narcotics Anonymous, tunagundua kwamba tulikuwa wagonjwa kutokana na ugonjwa wa uraibu kabla hata hatujaanza kutumia dawa. Hatua yetu ya Kwanza inathibitisha kwamba hatuko waraibu kwa sababu tunatumia dawa.

Tunatumia dawa kwa sababu sisi ni waraibu. Ni ugonjwa wa uraibu unaotufanya tuwe waraibu, sio dawa.

Uraibu hai na kujiondoa kulipotosha mawazo ya busara. Kukataa, kujishughulisha na ubinafsi vilikuwa tatizo letu kuu. Kutenda Kanuni za Kiroho za Narcotics Anonymous kunatupa Mpango wa mabadiliko ya tabia yanayohitajika. Hii ni mabadiliko ya kila siku yanayowezekana na Mungu wa Kuelewa Kwetu na kwa Kutenda Mpango wa Kuishi wa Narcotics Anonymous.

Kwa kila Hatua tunayoishi tunafanya Kujisalimisha kunakohitajika ili Kukua katika Safari hii ya Urejesho. Hatutafuti tena idhini kutoka kwa wengine ili kuthibitisha nafsi zetu za Kweli. Tunapata Ahadi ya Uhuru ambayo Narcotics Anonymous inatoa, lakini lazima tuendelee kufanya kazi ya miguu kila siku.

Kwa