24 Października

Jesteśmy winni, dopóki nie udowodnimy swojej niewinności; ile razy czuliśmy się w ten sposób w naszej aktywnej uzależnieniu? Nasza wina i wstyd tylko pogłębiały nas w otchłań uzależnienia. Anonimowi Narkomani mówią nam, że nie jesteśmy złymi ludźmi próbującymi stać się dobrymi, jesteśmy chorymi ludźmi próbującymi wyzdrowieć. Cierpimy na duchową chorobę, a nie na moralny dylemat.

Część przyznania się do tego, że mamy chorobę, uwalnia nas od odpowiedzialności za jej posiadanie. Przyznanie się uwalnia nas od tego żalu i potępienia siebie.

Uświadamiamy sobie, że jedynym sposobem na poczucie się lepiej jest wyzdrowienie. Poddajemy się faktowi, że chociaż jesteśmy bezsilni, nie jesteśmy beznadziejni. Jest rozwiązanie, a rozwiązanie zależy od nas, i jest w Anonimowych Narkomanach, jeśli chcemy podjąć wysiłek, aby je zdobyć.

Tak, jesteśmy odpowiedzialni za nasze zdrowienie i odpowiedzialni za naszą chorobę. W naszym nowym sposobie życia, z pomocą naszych sponsorów, innych i Siły Wyższej, jesteśmy w stanie rozpocząć proces leczenia i zacząć sprzątać zniszczenia naszej przeszłości. Zaczynamy doświadczać wolności, której nigdy wcześniej nie znaliśmy. Zaczynamy żyć szczęśliwie, radośnie i wolno.

Odnajdujemy nowy sposób życia. Dzielimy się tym przesłaniem nadziei i obietnicą wolności z innymi cierpiącymi uzależnionymi, którzy szukają zdrowienia, za co jesteśmy odpowiedzialni i odpowiedzialni.