18 Października

Uzależnieni pochodzą z różnych środowisk. Choroba uzależnienia nie dyskryminuje.

Jest to niszczyciel równościowy. Uzależnieni różnią się wiekiem, rasą, tożsamością seksualną, wyznaniem, religią lub jej brakiem. Ponieważ choroba uzależnienia jest tak inkluzywna, również Program musi być inkluzywny.

Program Anonimowych Narkomanów jest jak wyspa pełna rozbitków. Nasza Szara Księga mówi nam, że „zostaliśmy wrzuceni do wspólnoty ludzi z wspólną więzią”. Anonimowi Narkomani oferują Program, którego duchowa podstawa jest wystarczająco silna, aby wspierać osobę z chorobą uzależnienia. Dzielimy wspólną więź uzależnienia. Dzielimy również wspólną więź zdrowienia.

To wspólne dobro jest tym, co nas jednoczy. Razem możemy sobie pomóc tam, gdzie nikt inny nie mógł. Rozdział ósmy w naszej literaturze mówi, że dzielimy się „tym bezsłownym językiem rozpoznania, wiary i zaufania, który nazywamy empatią, tworząc atmosferę, w której możemy poczuć czas, dotknąć rzeczywistości”. Identyfikacja z horrorami uzależnienia, które przeżyliśmy, tworzy naszą empatię. Razem jesteśmy zjednoczeni w celu zdrowienia dla siebie i pomagania innym w osiągnięciu czystości i zdrowienia.

W Anonimowych Narkomanach otrzymujemy zestaw duchowych zasad. Te duchowe zasady można zastosować do każdej dziedziny naszego życia. Wynikiem są różne poziomy wolności i nadziei, które tylko zdrowiejący uzależnieni mogą zrozumieć.

Anonimowi Narkomani zostali opisani przez wielu z nas jako statek na morzu izolacji. Albo trzymamy się razem, albo każdy z osobna.