Refleksja z Szarej Księgi
Dwanaście Kroków prowadzi nas ze stanu upokorzenia i rozpaczy do stanu, w którym możemy działać jako narzędzia woli Bożej.
Gray Book, p. 60 (Step Twelve, Lines 7-9)
po prostu to proces. W przeciwieństwie do procesu uzależnienia, wymaga on pracy. Kiedy zostaliśmy pobici i dotarliśmy do Anonimowych Narkomanów upokorzeni i zdesperowani, byliśmy zmuszeni się poddać. Przyznanie się do naszej bezsilności wobec choroby było jednym z najlepszych przykładów dla przybysza. Oni także mogą się poddać i szukać pomocy za pośrednictwem Anonimowych Narkomanów. Nasze poddanie się jest jedną z pierwszych zasad duchowych, jakie spotykamy w NA. Jest to siła przykładu. Nasze najbardziej bolesne dni w procesie zdrowienia mogą służyć jako kamień probierczy wzrostu. Nasza literatura przypomina nam, że pokora jest dobrym miejscem dla osoby uzależnionej. Duchowa zasada anonimowości przypomina nam, że nie robimy tego sami. MY w naszych Krokach pokazuje nam, że całość jest większa niż suma wszystkich jej części. W miarę postępów dzięki tym Krokom będziemy stosować te Zasady we wszystkich naszych poczynaniach. Proces ten ma swoje rezultaty, gdy praktykujemy nasze Tradycje. Tutaj bowiem zabieramy Regenerację w drogę. Proces Życia Krokami jest proporcjonalny do tego, jak odnosimy się i współdziałamy z innymi oraz ze światem w ogóle. Poddanie się i bezsilność nie są już aspektami negatywnymi. Nasz Tekst Podstawowy stwierdza, że: „Kiedy przyznajemy się do naszej bezsilności i niezdolności do kierowania własnym życiem, otwieramy drzwi dla Siły większej od nas samych, aby nam pomogła”.
Poddamy się woli Bożej względem nas, bez względu na to, jak bolesne może to być. Nadzieją jest to, że zawsze możemy pomóc komuś innemu naszym doświadczeniem.