Refleksja z Szarej Księgi
..wierzymy, że każdy uzależniony, łącznie z
potencjalny” narkoman, cierpi na nieuleczalną chorobę ciała, umysłu i ducha”. Szara Księga, s. 13. iv (Wprowadzenie, ostatni akapit) W Anonimowych Narkomanach postrzegamy uzależnienie jako chorobę duchową, a nie problem medyczny. Nasza literatura mówi nam, że uzależnienie składa się z dwóch elementów: obsesji i przymusu. Nasze zażywanie narkotyków było tylko objawem tych składników. Ponieważ problemu duchowego nie można leczyć lekami, nasze rozwiązanie musi mieć charakter duchowy. Anonimowi Narkomani postrzegają i traktują uzależnienie jako potrójną chorobę; fizycznej, psychicznej i duchowej. Nasze duchowe rozwiązanie zaczyna się od leczenia przymusu fizycznego poprzez całkowitą i całkowitą abstynencję w pierwszym kroku. Fizycznie chodzimy na spotkania w ramach aktu Poddania i nie zażywamy żadnych narkotyków z żadnego powodu. W drugim kroku leczymy obsesyjną część choroby, sięgając do Siły Większej niż my sami i prosząc ją, aby usunęła naszą obsesję używania. Innymi słowy, proces dochodzenia do wiary przywraca nam zdrowie psychiczne. W Kroku Trzecim decydujemy się pozwolić tej Mocy, którą spotkaliśmy w Kroku Drugim, opiekować się nami i kierować nami, kontynuując Życie Programem Anonimowych Narkomanów. Przyznano nam codzienną ulgę od tej postępującej, śmiertelnej i nieuleczalnej choroby. Zaczynamy żyć bez narkotyków. Anonimowi Narkomani to coś więcej niż nie zażywanie narkotyków. Praktykując zasady kroków i tradycji oraz dzieląc się tym cennym darem, możemy żyć szczęśliwie, radośnie i wolni.
Zastosujemy duchowe rozwiązanie problemu duchowego i podzielimy się tym przesłaniem z każdym cierpiącym uzależnionym, jakiego spotkamy.