6 Grudnia

Choroba uzależnienia jest częściowo chorobą izolacji. To choroba, której jednym z wielu objawów jest separacja. Podczas naszej aktywnej fazy uzależnienia wszelkie relacje, które mieliśmy z ludźmi, pogarszały się, a w wielu przypadkach umierały.

Uzależnienie izolowało nas od naszych bliskich, przyjaciół i wszelkiego rodzaju zatrudnienia, które mogliśmy mieć. Nasze duchy w końcu zasnęły, po latach duszenia ich narkotykami. Nasze światy stawały się coraz mniejsze, a jedyną relacją, która nam pozostała, była relacja z narkotykami. Już nie mieliśmy właściwej relacji z rzeczywistością.

Po pewnym czasie nawet narkotyki zwróciły się przeciwko nam. Znaleźliśmy się w izolacji i całkowicie sami.

Nie mając dokąd się zwrócić, w desperacji znaleźliśmy ostatni dom na ulicy, "Anonimowi Narkomani". Po przyjściu do N.A. dowiedzieliśmy się, jak bardzo jesteśmy chorzy. Zobaczyliśmy, jak bardzo nasze życie zostało dotknięte przez nasze uzależnienie i używanie narkotyków.

Praktycznie każdy, z kim mieliśmy kontakt, był dotknięty naszym uzależnieniem. Spowodowaliśmy wiele bólu wielu ludziom, ale przede wszystkim raniliśmy siebie. Dziś w Anonimowych Narkomanach uczymy się stosować Kroki w naszym życiu.

Zaczynamy proces zmiany i naprawiania. Praktykujemy zasady duchowe Anonimowych Narkomanów. Z pomocą Boga, jak go rozumiemy, naszych sponsorów i wspólnoty, zaczynamy żyć nowym sposobem życia.

Zaczynamy rozwijać zdrowe relacje, najpierw z Bogiem, potem z sobą samym, a następnie z innymi. Naprawiamy nasze przeszłe relacje. Uczymy się tworzyć prawdziwe partnerstwa we wspólnocie.

Relacje jednak wciąż wydają się powodować ból, gdy nie wychodzą. Nie poddajemy się.

Modlimy się do Boga o rozeznanie i zrozumienie. Modlimy się o mądrość, aby nauczyć się czegoś z naszych doświadczeń. Prośba o kierunek i pomoc Boga jest naszym największym źródłem siły.

Nasz Szary Książka mówi: "częścią zdrowia psychicznego jest skuteczne odnoszenie się do innych." W Anonimowych Narkomanach wciąż zmieniamy się na lepsze, żyjąc zasadami duchowymi Anonimowych Narkomanów. Rośniemy, gdy dzielimy się tym przesłaniem z narkomanem, który wciąż cierpi i szuka pomocy.