12 Sierpnia

To dobra definicja dla nas w Anonimowych Narkomanach. Wielu z naszych członków nie uważało się za uzależnionych podczas aktywnego uzależnienia.

Przed przybyciem do N.A., wielu z nas miało inne postrzeganie tego, kim jest uzależniony. Nasza Szara Książka mówi: „Termin „narkoman” przywoływał wizje przestępczości ulicznej, strachu przed prawem i igieł.” To nie było nasze doświadczenie dla wielu z nas. Nasza literatura mówi również, że; wszystko, od słodkiej starszej pani zdobywającej recepty od lekarzy, po ćpuna wyrywającego torebki dla działki, było również uważane za narkomanów.

Chociaż narkotyki nie czynią nas uzależnionymi, to właściwie choroba czyni nas uzależnionymi. Jednak dla celów Anonimowych Narkomanów potrzebowaliśmy identyfikacji naszej niezaradności i bezsilności wobec naszego używania narkotyków, aby najpierw nas przyciągnąć. Nasza identyfikacja jako uzależnionych pochodzi bardziej z głębszego poziomu uczuć i emocji, niż z rodzaju lub ilości używanych narkotyków. Widoczne objawy naszej choroby, po pewnym czasie, były tym, co było najpierw zauważalne.

Niektórzy z nas byli tak głęboko w zaprzeczeniu, że często byliśmy ostatnimi, którzy się dowiedzieli. Zaprzeczenie pomagało budować mury, które więziły nas psychicznie.

W Anonimowych Narkomanach większość z nas przybywa z powodu widocznych objawów. Te objawy, którymi są same narkotyki, w połączeniu z naszymi nieznośnymi zachowaniami wobec innych, to to, co przyciąga większość z nas. Po przybyciu do N.A., dowiadujemy się, że byliśmy chorymi ludźmi.

Dowiadujemy się, że to choroba uzależnienia czyniła nas uzależnionymi, a narkotyki były tylko objawem. Uzależniony nie może żyć z używaniem narkotyków, ale co ważniejsze, uzależniony nie może żyć bez używania narkotyków. To jest cel N.A., aby zapewnić duchowe rozwiązanie duchowego problemu, którym jest choroba uzależnienia, a używanie narkotyków jest jednym z jej rezultatów.