20 Mei

zelf voelden we ons niet op ons gemak, in het proces stonden we ook ver van anderen af. Aan het einde van onze bodem leken het isolement en de wanhoop te veel voor een mens om mee om te gaan. Voor de meesten van ons was dit wat er nodig was om naar een oplossing te willen zoeken. We waren er nog steeds niet zeker van of NA iets voor ons was; we wilden gewoon stoppen met pijn te doen. Aangekomen bij Narcotics Anonymous kregen we suggesties. Toen we leerden deze subtiele bevelen op te volgen, begonnen onze perspectieven te veranderen. We kwamen erachter dat we er niets meer van hoefden te gebruiken, en dat was een geweldige openbaring. We gingen met anderen mee op hun reizen, en zij deelden hun herstel met ons. Ze lieten ons de weg zien die hun werd getoond toen ze voor het eerst langskwamen. De ene verslaafde De andere helpen bleek iets te zijn wat al die tijd in ons leven ontbrak. Zoals anderen ons hielpen, hielp het hen ook. Terwijl we anderen hielpen, werd ons eigen herstel afgedwongen. Toen we kennis maakten met de God van ons begrip en de stappen zetten met een sponsor, begonnen we ons ook op ons gemak te voelen in onze eigen huid. We ervoeren compassie en empathie voor anderen. We hebben geleerd door met anderen samen te werken; we zijn uit onszelf gegaan. Hoe meer we van onszelf gaven, hoe meer van onszelf we ontvingen. Door de stappen te volgen en spirituele principes in ons leven in praktijk te brengen, begonnen we te veranderen. We begonnen de persoon te worden die we altijd al wilden zijn. We groeiden naar liefde voor vrijheid, en ons leven begon iets te worden dat we wilden ervaren. We ervoeren liefde voor onszelf en anderen. Sommige van onze dromen werden mogelijkheden, nu we niet meer gevangen zaten in de ziekte van verslaving.