8 Augustus

Onze literatuur vertelt ons dat zorgen een gebrek aan geloof is; we moeten ook overgave en acceptatie omvatten. Hoewel we pas bij de derde stap over geloof horen, kunnen we niet anders dan kijken naar het bewijs tot nu toe. We werden gedwongen te stoppen met gebruiken in de eerste stap en accepteren dat we leden aan een ziekte.

Deze erkenning werd gevolgd door actie in de tweede stap. Onze obsessie werd opgeheven als gevolg van deze actie en dat gaf ons hoop, dus er is geen blind geloof.

We deden de actie en dat proces nam onze obsessie om te gebruiken weg. Geloof is de actie die moet volgen op hoop, zonder de actie van geloof verandert onze hoop weer in wanhoop. Een deel van anonimiteit is geen eer nemen voor ons herstel.

We kunnen dit niet alleen doen. De vrucht van vertrouwen is een resultaat van ons geloof; we hebben dit nodig om door te gaan op deze reis die we herstel noemen in Narcotics Anonymous. Wanneer we vergeten wie ons echt schoon heeft gekregen, beginnen we op eigen wil te draaien.

We moeten onthouden dat Gods wil zijn einde heeft aan het begin van de onze. We kunnen het herstelproces stoppen wanneer we stoppen met het beoefenen van de principes van Narcotics Anonymous. Aangezien verslaving elk gebied van ons leven beïnvloedt, moeten we ook leven volgens spirituele principes in elk gebied van ons leven. Overgave betekent dat we niet tegenwerken; acceptatie volgt meestal.

Hoe langer we in herstel zijn, hoe dieper onze overgave moet gaan. Acceptatie gevolgd door actie is hoe we ons geloof ontwikkelen.

Het bewijs is duidelijk in de manier waarop we leven. Een van de grootste aspecten in Narcotics Anonymous is dat we dit niet alleen hoeven te doen, omdat we in werkelijkheid niet kunnen.